Rurka fermentacyjna to nic innego jak zwykły kawałek szklanego lub plastikowego wężyka wygięty w literkę N, lub zapętlony - podobny do literki O. Jej podstawowym celem jest niedopuszczenie powietrza do wnętrza balona. Dodatkowo chroni ona przed owadami, a w szczególności przed muszkami owocowym, które mogłyby doprowadzić do zaoctowania wina. Najlepiej posiadać mały zapas (np. o jedną więcej niż mamy balonów), gdyż szkło z którego są wykonane jest dość kruche. Należy uważać przy wkładaniu lub wyjmowaniu rurki z korka aby nie pękła, ponieważ resztki szkła mogą wpaść do nastawu.
Ostatnio coraz większą popularność zdobywają rurki wykonane z tworzyw sztuczny. Przyczynia się do tego fakt, że spełniają one te same funkcje co rurki szklane, jednak ich uszkodzenie jest praktycznie niemożliwe. Plastikowe rurki mają również różne kształty i rozmiary, dzięki czemu nadają lepiej do niektórych zastosowań. Najważniejszym rodzajem to takie, których można użyć podczas fermentacji bardzo dużych ilości moszczu (chodzi o pojemności >60L).
Dodatkowo oprócz zwykłych rurek do balonów, możemy spotkać się również z rurkami dostosowanymi do wiader fermentacyjnych. Umożliwiają one sztaplowanie pojemników, czyli ustawianie jeden na drugim. Taką rurkę mocuje się z boku pojemnika o ile jest on wyposażony w odpowiedni otwór.
[thumb26]
Aby rurka fermentacyjna spełniała swoje zdanie, należy wlać do niej wody. Nie musimy się przejmować, że nalaliśmy zbyt dużo, gdyż w czasie fermentacji poziom wody ustabilizuje samoczynnie. Minimalna ilość wody w rurce to taka, która jeszcze zatyka swobodny przepływ powietrza. Problemy jakie mogą przytrafić się młodemu winiarzowi z rurką fermentacyjną są następujące:
Może się okazać że podczas fermentacji burzliwej, woda z wnętrza rurki zostanie wypchnięta. Wtedy najlepiej wylać resztę wody a końcówkę zatkać czopem z waty (namoczoną w wodzie wata higieniczną). Po kilku dniach, kiedy wino już się trochę uspokoi, można wyjąć czop i nalać ponownie wody.
Gdy przetrzymujemy nasz nastaw w pokoju gdzie temperatura jest dość wysoka (np. około 25*C), często zdarzą się ze woda znajdująca się w rurce po prostu wyparowuje. Aby cały czas nie uzupełniać ubytków wody, można zastąpić ją roztworem gliceryny.
Najbardziej uciążliwe są jednak muszki owocowe, które notorycznie wchodzą do środka i topią się. Aby temu zapowiedz wartko zakupić kawałek gazy i za pomocą zwykłej gumki lub nitki przymocować ją na końcówce rurki. W przypadku rurek z tworzyw sztucznych często dodawany jest specjalny kapsel spełniający to samo zadanie.
Za pomocą rurki fermentacyjnej można również łatwo stwierdzić czy fermentacja ustała, czy wino nadal pracuje. Dzięki temu będziemy wiedzieli czy można zlać już wino do butelek, czy należy jeszcze trzymać je w baniaku.
Przykłady różnych rurek można zobaczyć : TU .